Ośrodek Debaty Międzynarodowej Poznań

SIEĆ REGIONALNYCH OŚRODKÓW DEBATY MIĘDZYNARODOWEJ

20 lat Polski w NATO

Spotkanie „20 lat Polski w NATO” miało na celu promocję kampanii #WeAreNATO i upamiętnienie 20. rocznicy akcesji Polski do Sojuszu Północnoatlantyckiego.

Pierwszym prelegentem był płk pil. dr Paweł Marcinkowski (NATO), który zaprezentował
następujące zagadnienia:
– pozycja Polski w strukturach Sojuszu,
– nowa jakość w Siłach Zbrojnych RP,
– modernizacja oraz zaangażowanie Polski na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa sojusznikom.

Płk. Paweł Marcinkowski wielokrotnie podkreślał fakt, że Polska jest wzorem dla wielu państw, np. Północnej Macedonii, Bośni i Hercegowiny, itd. Odpowiednio dostosowana do potrzeb obronnych państwa liczba żołnierzy, nieustannie postępujące zmiany w logistyce zgodnie z pojawiającymi się wymogami, czy utworzenie nowych formacji, np. WOTu, to wybrane przykłady rozwoju polskiej armii w ramach działań Sojuszu, ale przede wszystkim na potrzeby własnego bezpieczeństwa.

W drugiej części wystąpienia, prelegent wskazał na znaczenie modernizacji SZ RP na przestrzeni ostatnich 20 lat w kontekście zmian uzbrojenia i zakupu maszyn lotniczych, dzieląc się osobistym doświadczeniem pilota lotnictwa, uczestniczącego w szkoleniach przygotowujących polską kadrę do korzystania z nowego sprzętu. Na zakończenie podkreślił rolę i pozycję Polski w strukturach Sojuszu, wskazując, że obecność w NATO stanowi dla naszego państwa oraz innych państw członkowskich forum wymiany doświadczeń, daje możliwość przeprowadzania wspólnych manewrów oraz szkoleń (tu warto nadmienić, że polski wkład w szkolenia innych armii, gł. w lotnictwie ma szczególną wartość oraz wysoką jakość, z czego chętnie korzystają pozostali członkowie Sojuszu).

Wystąpienie dr Eugeniusza Jendraszczaka koncentrowało się w dużej mierze na przedstawieniustatystyk i danych obrazujących zmiany jakie zaszły w Siłach Zbrojnych RP w wyniku nabytych doświadczeń od momentu wstąpienia Polski do NATO. Początkiem prezentacji było wskazanie wyzwań, które pojawiły się po rozpadzie Układu Warszawskiego i trudności przekonwertowania sposobu myślenia Polaków o nowej formie zapewnienia bezpieczeństwa, rozstrzygającego dylemat „Czy NATO jest potrzebne?”. Dr Jendraszczak zaakcentował, że „pierwszeństwo [obronne] należy się w pierwszej kolejności celom i interesom narodowym, a w dalszej kolejności zobowiązaniom sojuszniczym”. Ponadto dr Jendraszczak podkreślił niezwykle wysoką jakość polskiego przygotowania i przeszkolenia w dziedzinie łączności i przekazywania informacji.

Po obu wystąpieniach płk. Marcinkowski zaprezentował kilkuminutowy film zawierający zapis nagrań z ćwiczeń lotniczych nad Alaską. W ostatniej części spotkania zarezerwowano czas na pytania, któredotyczyły m.in. znaczenia obecności wojsk amerykańskich w bazach wojskowych w Polsce,wzmocnienia wschodniej flanki NATO i jej skuteczności, konieczności utworzenia ArmiiEuropejskiej oraz misji pokojowych w Afganistanie i Kosowie.
Wysoki poziom merytoryczny obu prelegentów był wartością dodaną spotkania, które cieszyło się ogromnym entuzjazmem i zainteresowaniem uczestników.

Międzynarodowe Targi Pomocy Humanitarnej i Rozwojowej w Warszawie

Zapraszamy Państwa do zapoznania się z nadchodzącym wydarzeniem – Międzynarodowymi Targami Pomocy Humanitarnej i Rozwojowej (Warsaw Humanitarian Expo), które odbędą się w Warszawie w dn. 11 – 13 czerwca 2019r.

Całość wydarzenia zlokalizowana będzie w pawilonie PTAK Warsaw Expo (Warszawa – Nadarzyn).

Będzie to pierwsze wydarzenie tego typu w Polsce, a tym samym w regionie państw Europy Środkowo – Wschodniej.

Podczas targów zaprezentuję się agendy Organizacji Narodów Zjednoczonych, organizacji międzynarodowych, NGO’s zajmujące się pomocą humanitarną i rozwojową.

Zróżnicowanie tematyczne przyciągnie uwagę nie tylko przedsiębiorców, ale również odwiedzających. Przestrzeń targowa podzielona zostanie na strefy tematyczne: strefę medyczną, schronienia, żywności, itp.

Ponadto w programie organizatorzy przewidzieli konferencję Responsilble Business For Humanitarian Emergencies oraz Warszawskie Forum Zamówień w Organizacjach Międzynarodowych.

Warsaw Humanitarian Expo (WHE) to największe w Europie targi poświęcone globalnej pomocy humanitarnej oraz rozwojowej i związanemu z tym biznesowi.

Będzie to wspaniała okazja, aby:

Ze szczegółowymi informacjami można zapoznać się, klikając w poniższy link:

https://humanitarianexpo.com

 

„Wizje przyszłości Europy”

W piątkowy wieczór 12 kwietnia w Ośrodku Debaty Międzynarodowej w Poznaniu słuchaczy zainteresowanych tematyką europejską zgromadziła dyskusja pt. „Wizje przyszłości Europy”. Trzech dyskutantów podjęło temat tego, jaką wizję mieli założyciele zjednoczonej Europy oraz tę, którą próbują realizować przywódcy państw europejskich.

Pierwszym głosem w dyskusji było wystąpienie prof. Zbigniewa Krysiaka z SGH w Warszawie, który przedstawił poglądy Roberta Schumana, nazywanego ojcem założycielem zjednoczonej Europy. Głoszone przez niego postulaty:  jedności, solidaryzmu i pokoju oraz wartości chrześcijańskich – wszystkie wymienione miały stać się fundamentami, w oparciu o które państwa budowałyby powojenny porządek europejski, tworząc wspólnotę narodów. W kontrze do R. Schumana znajdował się Altiero Spinelli z koncepcją przeciwną do schumanowskiej wizji Europy jako wspólnoty narodów, wizja Spinellego zakładała stworzenie układu centralistycznego.

Spoglądając na obecną rzeczywistość polityczną, dr Adam Jaskulski z Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, zajmujący się naukowo obszarem integracji europejskiej oraz prawem gospodarczym UE, przedstawił, w jaki sposób Emmanuel Macron konstruuje wizję przyszłej UE. Proeuropejski populista, jak niekiedy określa się prezydenta Francji, w napisanym przez niego w marcu bieżącego roku, liście otwartym do Europejczyków, nakreślił stan obecnej Wspólnoty oraz zwrócił uwagę na możliwe zagrożenia. W jednym z fragmentów listu E. Marcon pisze: (…) Nigdy od czasów II wojny światowej, Europa nie była tak bardzo potrzebna. A jednocześnie, Europa nigdy nie była tak bardzo zagrożona. (…) Ale trzeba zrobić więcej, szybciej. Istnieje bowiem inna pułapka: status quo i rezygnacja. W obliczu wielkich wstrząsów na świecie, obywatele mówią nam bardzo często: „Gdzie jest Europa? Co robi Europa?”. (E. Macron, list otwarty 03. 2019r.) Przywódca Republiki Francuskiej zaznacza, że o Europę trzeba zawalczyć, ponieważ to co dzieje się teraz, jest momentem przełomowym, a koniecznością jest, aby Europa się zjednoczyła. Dr Jaskulski podkreślił również, że  jedność – w rozumieniu Macrona – nie oznacza jednolitości. Europa powinna integrować się w różnych prędkościach i ta zasada ma być receptą na przyszłość. Wśród wymienionych elementów wizji Marcona, trzy wysuwają się  na pierwszy plan. Europa ma stać się Europą wolności, potrzeb oraz postępu. Zgodnie z przywołanymi założeniami należałoby, m.in.  stworzyć wspólny system azylowy, w ramach którego państwa członkowskie same ustalałyby zasady polityki migracyjnej i azylowej, zmienić zasady konkurencyjności UE, ustanowić wspólny budżet dla strefy euro, natomiast w ramach współpracy międzynarodowej zacieśniać relacje z Afryką, hamując niekorzystny wpływ innych mocarstw światowych, takich jak Chiny, USA czy Rosji, jednocześnie stymulując wzrost państw rozwijających się.

W trzeciej części panelu dyskusyjnego głos zabrał dr Piotr Kubiak, analityk z Instytutu Zachodniego w Poznaniu, który nakreślił, w jaki sposób Niemcy widzą przyszłość UE.  Annegret Kramp – Karrenbauer, przewodnicząca partii rządzącej w Niemczech (CDU), mało entuzjastycznie odnosi do wizji Europy proponowanej przez przywódcę Francji. Opowiada się za odrzuceniem idei superpaństwa i akcentuje konieczność przekazania kompetencji poszczególnym państwom członkowskim. Jej koncepcja spotkała się z krytyką niemieckich socjaldemokratów. W dalszej części wystąpienia dr Kubiak scharakteryzował stanowiska poszczególnych partii Bundestagu oraz ich koncepcje nt. przyszłości UE. Z uwagi na wielość scenariuszy w RFN trudno wskazać jedno spójne stanowisko, jak należy spojrzeć na przyszłą Europę: czy jako superpaństwo czy może Europę Narodów. Debata cały czas trwa.

Po zakończonych wystąpieniach, pojawiło się wiele pytań jak należy zwiększyć stopień integracji i jak głęboko ten proces powinien sięgać, jaką rolę powinna odegrać Polska w rozumieniu schumanowskiej wizji Europy jako wspólnoty narodów oraz w jaki sposób Brexit zachwieje obecnym system europejskim.

Trójmorze. Mrzonka czy realny projekt?

Oprócz spotkania z licealistami, 9 kwietnia o godzinie 17:00 w Cafe Calisia w Kaliszu odbyła się prelekcja pt. „Trójmorze. Mrzonka czy realny projekt?” W odpowiedzi na zaproszenie miejscowego oddziału stowarzyszenia KoLiber o koncepcji Trójmorza opowiedział dr Adam Szabelski z Regionalnego Ośrodka Debaty Międzynarodowej w Poznaniu. Trójmorze to idea, która w ostatnich latach budzi wiele emocji, wątpliwości i domniemań. Została powołana w 2015 roku przez Prezydentów Polski i Chorwacji skupia 12 państw położonych między Bałtykiem, Morzem Czarnym i Adriatyckim. Głównym celem integracji jest współpraca gospodarczo-polityczna w dziedzinach energetyki, infrastruktury i komunikacji cyfrowej. Pojawia się również pytanie, czy pomimo wszelkich różnic i trudności możliwe jest długotrwałe i owocne współdziałanie państw Europy Środkowej i Wschodniej? Po spotkaniu wywiązała się dyskusja, podczas której próbowano wysnuć wnioski, jednak nie udało się  znaleźć jednoznacznych odpowiedzi na powyższe pytanie.

 

O Traktacie Wersalskim – spotkanie z licealistami w Kaliszu

9 kwietnia dr Adam Szabelski z Regionalnego Ośrodka Debaty Międzynarodowej w Poznaniu na zaproszenie samorządu uczniowskiego II Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Kaliszu wygłosił dwa wykłady o Traktacie Wersalskim. Temat spotkał się z dużym zainteresowaniem, a młodzież aktywnie uczestniczyła w dyskusji o sytuacji międzynarodowej po I wojnie światowej.

Węgry Viktora Orbána

We wtorkowy wieczór 4 kwietnia goście Biblioteki Ratuszowej w Lesznie mieli przyjemność wysłuchać prelekcji dra Adama Szabelskiego pt. „Węgry Viktora Orbána”. Prelegent wiele uwagi poświęcił historii Węgier, relacji z innymi państwami oraz przede wszystkim stosunkom polsko-węgierskim na przestrzeni wieków. Słuchacze dowiedzieli się  pozyskali wiedzę nt. bieżącej sytuacji politycznej oraz decyzji rządu węgierskiego, które wpłynęły na relacje tego państwa z Unią Europejską.

Zachęcamy do wysłuchania i obejrzenia całości wydarzenia.

Magyar reggeli/Węgierskie śniadanie

W sobotnie przedpołudnie 23 marca 2019 roku z okazji Dnia Przyjaźni Polsko – Węgierskiej w siedzibie RODMu odbyło się spotkanie Węgrów mieszkających w Wielkopolsce i poznańskich sympatyków relacji polsko – węgierskich. Wspólna rozmowa dotyczyła stosunków polsko-węgierskich oraz związków Poznania z Węgrami. Okazało się, że jest ich dość sporo. Wzajemne kontakty polityczne i handlowe rozwijały się już w średniowieczu. Swego czasu na Węgrzech przebywał również znany poznański lekarz Józef Struś. Wybitny znawca Węgier – Wacław Felczak studiował przed II wojną światową w stolicy Wielkopolski. Ważną datą w dziejach Poznania i Budapesztu był rok 1956, w którym to obywatele obu miast przeciwstawili się zbrojnie komunistycznej dyktaturze. Obecnie na UAM istnieje prężnie działająca filologia węgierska. Spotkanie było świetną okazją do integracji Węgrów mieszkających w naszym mieście oraz do nawiązywania nowych znajomości z Polakami.

Parlament Europejski – spotkanie z uczniami ZSH w Poznaniu

21 marca mieliśmy przyjemność prowadzić lekcje dla  grupy maturzystów z Zespołu Szkół Handlowych w Poznaniu. Uczniowie szczególnie zainteresowani tematyką europejską i międzynarodową, podczas spotkania –  wspólnie z prowadzącą – dyskutowali o Parlamencie Europejskim: jego strukturze, organizacji oraz praktycznych aspektach funkcjonowania tej instytucji. Pierwsza część spotkania dotyczyła agendy funkcjonowania PE, frakcji politycznych oraz potencjalnych zmian we Wspólnocie po Brexicie i zmianach w europejskiej mozaice politycznej. Druga, praktyczna część spotkania była okazją do podzielenia się doświadczeniem stażu w Parlamencie oraz okazją do przekazania informacji nt. tego, jak aplikować. Młodzież żywo zainteresowała się tymi sposobnościami i zadawała mnóstwo pytań.

Mamy nadzieję, że przekazana wiedza okaże się przydatna podczas nieodległego egzaminu dojrzałości. Wszystkim zdającym już teraz życzymy powodzenia!

„Tańcząc na głowach węży”

Po dwumiesięcznej przerwie poznański Ośrodek Debaty Międzynarodowej wznowił swoją działalność. Kolejny cykl spotkań rozpoczęliśmy dyskusją nt. pokłosia konferencji bliskowschodniej, która odbywała się w Warszawie 13 i 14 lutego 2019r. Zaproszonym gościem był dr Jacek Raubo, wykładowca na Wydziale Nauk Politycznych  i Dziennikarstwa UAM, specjalista w zakresie obronności, ze szczególnym uwzględnieniem terroryzmu, zagrożeń hybrydowych, stały współpracownik oraz analityk portalu Defence24.pl omówił najważniejsze aspekty lutowego spotkania, które odbyło się w Warszawie.

Rządzenie Jemenem to tańczenie na głowach węży”, przywołane słowa Ali Abdullaha Saleha stanowią odzwierciedlenie specyfiki regionu Bliskiego Wschodu. To obrazowe porównanie miało służyć lepszemu zrozumieniu obszaru i podkreślić, jak ogromną zręcznością trzeba wykazać się w sprawowaniu władzy na tym terytorium, zważywszy na różnorodność w ustrojach państw, różnice religijne, destabilizację militarną, zasoby surowcowe niektórych państw oraz szereg problemów takich jak: głód, wojny czy  kryzysy humanitarne.

Podczas wieczornego wykładu dr Jacek Raubo dokonał przeglądu polityki wewnętrznej oraz zagranicznej wybranych państw, które wzięły udział w szczycie w Warszawie ws. Bliskiego Wschodu, m.in.: Izraela, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kataru, Omanu, Bharajnu, Turcji, podmiotów bezpaństwowych (Kurdów) .

W ramach podsumowania prelegent postawił następujące pytania:

  1. Co przywieziono do Warszawy”?

Tematy, o których dyskutowali przedstawiciele państw to konflikty zbrojne w Syrii, Jemenie, Iraku, zagrożenia terrorystyczne (Al-Kaida, Hezbollah), kryzysy humanitarne, proliferacja broni masowego rażenia, zagrożenia hybrydowe, bezpieczeństwo energetyczne.

  1. Co Polska może zyskać po konferencji i co powinna zrozumieć”?

Organizacja szczytu warszawskiego dała Polsce szansę „zaistnieć” i podkreślić swój wizerunek nie tylko w najbliższym otoczeniu wśród państw europejskich, ale także wśród państw z regionu Bliskiego Wschodu. Ważne, aby Polska „nie pozycjonowała się” po żadnej ze stron. Jednocześnie w bilansie zysków i strat należy zaznaczyć, iż Polska jako organizator spotkania, powinna mówić jednym głosem i starać się unikać rozdźwięków oraz dysonansów w polityce wewnętrznej. Trudność i zarazem wyzwanie stanowi dla nas zrozumienie realiów panujących na Bliskim Wschodzie z całą złożonością regionu, destabilizacją militarną, rolą działań zakulisowych oraz akumulacją środków militarnych.

  1. Na co musimy zwrócić większą uwagę, czyli „Lessons learnt”

Dr Jacek Raubo wielokrotnie akcentował konieczność wzmocnienia pracy analitycznej oraz poprawienia modelu budowania i przekazywania informacji, nie tylko w prasie krajowej, ale niezwykle ważne jest rozbudowywanie potencjału i kanałów komunikacji w prasie międzynarodowej. Niezbędny aspekt stanowi również faza przygotowawcza w której należy korzystać z możliwości lobbingu.

Niektórzy komentatorzy i publicyści, wypowiadając się nt. konferencji warszawskiej nadali jej miano „formującego się frontu wobec Iranu”. Jednak zdecydowanie bardziej to spotkanie było próbą ułożenia relacji państw, które postrzegają problemy Bliskiego Wschodu w sposób zbliżony do siebie i chciały w tym kontekście znaleźć płaszczyzny współpracy oraz poruszyć sprawę zagrożenia, jakie irański reżim tworzy na Bliskim Wschodzie. Jest pewna jednomyślność, co do pozycji Iranu, ponieważ wśród 60 przedstawicieli z różnych państw nie znalazł się żaden obrońca Iranu.

 

„Projekt nieliberalnej demokracji – Węgry Viktora Orbána”

Sekcja Myśli i Kultury Politycznej Wydziału Historycznego UAM oraz RODM Poznań wspólnie zorganizowali spotkanie pt. „Projekt nieliberalnej demokracji – Węgry Viktora Orbána”, które odbyło się 12 grudnia w Collegium Historicum. Zaproszony gość Dr Adam Szabelski – Członek Rady Instytutu Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka, doktor nauk humanistycznych, specjalizujący się w historii Węgier i stosunkach polsko-węgierskich opowiedział zebranym o korzeniach węgierskich tradycji politycznych. Tłem historycznym wykładu było odniesienie do idei Świętej Korony, symbolu konstytucyjnej ciągłości państwowości Węgier i jedności narodu, nawiązującej do chrześcijańskiej tradycji. Tożsamość współczesnych Węgrów, w myśl wspomnianej idei, ma opierać się właśnie na jedności narodu.

Dr Szabelski odniósł się do mocno ugruntowanej tradycji silnej władzy wykonawczej. Następnie nakreślił specyfikę sceny politycznej na Węgrzech w XX wieku. Wstępem do rozważań była rewolucja z 1956r. Niepodważalnie przyczyniła się do utraty znacznej części intelektualistów, którzy wyemigrowali na Zachód, by tam kontynuować karierę. W 1988 r. zaczęły kształtować się struktury Związku Młodych Demokratów (Fidesz), początkowo o charakterze bojówki młodzieżowej. Partia na wskroś liberalna, z biegiem lat zaczęła dryfować w stronę chrześcijańsko –  konserwatywną. W roku 1998 w wyniku wyborów Fidesz zdobywa władzę, a wieloletni działacz partii Viktor Orbán zostaje premierem. Z czasem ugrupowanie rośnie w siłę. Jak podkreślał dr Szabelski, fenomen tej partii tkwi w jej strukturach, opartych o tzw. „strukturę sieci”, ponieważ  zrzesza ok 40.000 członków. Partia ta wygrywała wybory kolejno w latach 2010 i 2014.

Podczas spotkania wspomniano także o wyzwaniach, z którymi obecnie zmaga się rząd Orbána. Zaliczyć do nich można, np. konflikt z Unią Europejską, z uwagi na fakt, że Parlament Europejski zagłosował za rozpoczęciem wobec Węgier procedury określonej w artykule 7 unijnego traktatu. W myśl zapisów traktatowych art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, dokument ten daje możliwość „dyscyplinowania państw, które naruszają unijne wartości”.

Po wykładzie uczestnicy spotkania zadawali wiele pytań. Poruszono m.in. kwestie związane z polityką socjalną Węgier, problematyką migracyjną, zagadnieniami dotyczącymi Instytutu Środkowoeuropejskiego finansowanego przez miliardera George’a Sorosa oraz jego relacje z premierem. Pytano także o stosunek Viktora Orbána do NATO i obecności sił amerykańskich w państwie. Przedmiotem zainteresowania był także obecny kurs polityki węgierskiej, kwestionując czy jest ona antyliberalna, czy zmierza w kierunku wartości chrześcijańskich?